Na een hele winter te hebben gesleuteld om weer de nodige verbeteringen aan te brengen, is er dan eindelijk de eerst demorace.

Op Koninginnedag in Holten en de weersvoorspellingen waren slecht.
Die zijn uitgekomen ook ! Het zou gaan regen en inderdaad : het viel met bakken uit de lucht !
Tijdens de training begon het te regenen en het is niet meer opgehouden. Schuilen in een tentje op het rennerscircuit.

En de motor buiten in de regen. Dat was dus fout.
Er blijkt achteraf nattigheid in de remtrommel te zijn gekomen : roest.

Tijdens de eerste manche direct een bijna -schuiver-op -mijn -plaat gemaakt. Ik moest remmen in de aanloop naar de eerste bocht. En in één keer slaat het voorwiel vast. Ik hoef niemand te vertellen wat er dan door je heen gaat.
Je wordt tevens ook een beetje bleek. Ik was ook gelijk een illusie armer en een ervaring rijker.
Na de eerste manche uit te hebben gereden als een watje wist ik mij in de tweede manche nog beter te plaatsen namelijk : laatste.

De oorzaak hiervan was een accu die had besloten dat het wel genoeg was geweest voor die dag. Ik had het zelfde idee.

Al met al was het weer een gezellige dag in Holten.

Groet, Sjonnie

Het evenement werd gehouden in de Spaanse Polder .
Samen met diverse auto- en motorsporten. Het was voor ons de eerste maal om in de Spaanse Polder kennis te mogen maken met het asfalt.

Bij het inschrijven werd er al op gewezen dat het een verraderlijk circuit was
(goede raad is duur, een valpartij kost meer). Na de toespraak van Stanley (wedstrijdleider) kon het feest beginnen.

De training verliep in het begin volgens schema, maar een fikse onweersbui gooide het schema volledig in de war. Hierdoor heeft het evenement ongeveer een uur stil gelegd. Na de verplichte pauze konden wij gaan trainen. De baan was nu op sommige plekken erg glad, een rede voor mij om het rustig aan te doen en gewoon overeind te blijven.

1e manche : Na een redelijke start wist ik me te vestigen op de 5e plaats, het achterwiel van neef Jan vlak voor mij. Ik had al eerder tegen hem gereden en het is moeilijk om hem voorbij te komen.

Na een paar pogingen met uitremmen blokkeerde plotseling het voorwiel. Ik had dit al eerder meegemaakt en dat geeft geen fijn gevoel. Na even de rem wat met rust te hebben gelaten gaf het weer een goed gevoel. Het was echter maar voor korte duur. Ik heb de 5e positie weten te behouden

2e manche : Na op het opstellen in de startvakken wordt de race even stilgelegt. Een zijspanner had een oliespoortje van een kleine 2 km neergelegd en dat moest even verwijderd worden. Na een klein half uur werd de race gestart. Ik had een slechte start, het achterwiel blokkeerde en de Testi sloeg niet onmiddellijk aan.

Drie bochten later gingen de eerste coureurs
(lees : KOEreurs, we waren gewaarschuwd!!!) al op hun plaat : glad dus. Na een korte inhaal race wist ik tot de 3e plaats te komen, maar helaas de voorrem gaf er weer de brui aan. Ik heb mezelf af laten zakken zodat de rest van deze manche alleen op de achterrem uit te rijden was.

2e Pinksterdag :

Na tot laat de avond te hebben gesleuteld aan de voorrem ging ik vol goede moed aan de 1e manche beginnen. Ik wist met een flitsende start mezelf op de 1e plaats te nestelen met in mijn kielzog oud coureur Hans de Wit.

Deze heb ik 2 rondes achter me gehouden. Echter de ontsteking begon er iets anders over te denken met als gevolg dat de Testi steeds langzamer ging lopen. Ik heb hem nog wel als 2e over de streep gekregen. In de 2e manche ben ik na twee rondes volledig uitgevallen. Toch was het een gezellig weekend in de Spaanse Polder. Neef Jan heeft uiteindelijk een 3e prijs mee naar huis genomen.

Groet, Sjonnie

Een hele mooie baan om te mogen rijden. Het is namelijk een wielerbaan van maar liefst 3.2 km lang. De baan nodigt uit om toch wel aardig aan het gas- hendel te gaan hangen en aardige snelheden te behalen. Zoals gewoonlijk waren er nog de nodige problemen. De carburateur fungeerde als het motortje op temperatuur komt regelmatig als uitlaat in plaats van inlaat. De geluiden die het motortje maakten leken dan meer op die een gaskanon. Na de ontstekingmoduul te hebben vervangen, bracht dit geen enkele verbetering. Dan ook de bobine maar vervangen, maar waar haal je die nog vandaan 's avonds om 22.00 uur. Hans de Wit (collega coureur) bracht uitkomst. Meteen de volgende morgen gaan halen. Maar helaas, ook dit hielp niet. Uiteindelijk heb ik de keerring van het rotatiedeksel vervangen, proef gereden en de Testi ingeladen, het moet maar.

Training

In de toespraak van Stanley kwam naar voren dat de baan vooral achterin nogal aan de moeilijke kant was. De begroeiing ontnam het zicht door de bocht en uitwijkmogelijkheden waren er niet. In de training heb ik voorzichtig het gas open gedraaid en hem langzaam naar de 16000 toeren laten lopen in de hoop geen rare geluiden te horen. Deze bleven gelukkig achter wegen en de Testi liep als een kogel.

1e manche

Na op de startstreep te zijn aangekomen moeten de machientjes worden stop gezet in verband met de duwstart die gemaakt moet worden. Stanley geeft de ene keer wel en de andere keer geen uitleg over de geschiedenis van de machientjes waar mee gereden wordt. En dan duuuuwen!!!! Potver Stanley, je uitleg was iets te lang, de motor is net te ver afgekoeld. De choke brengt de oplossing, hij slaat aan en dan "gaan als de brandweer". Het halve starters veld zit voor me maar dat moet geen problemen geven. Er zit een mooi lang stuk in dus alle tijd om in te halen. En inderdaad, het werkt. Na 2 rondes kon ik de aansluiting vinden met de kopgroep. En bij het in zicht komen van het rechte stuk gaat het gas vol open en kin op de tank . Het idee werkte, stuk voor stuk werden ze ingehaald. En dan, halverwege het rechte stuk, geeft de Testi de geest. Het oude probleem steekt de kop weer op en daar gingen de "ingehaalden" weer. Ik kon maximaal nog 14000 toeren maken en dat was het. De manche uitgereden met voor mijn gevoel eerst mijn linker vinger in mijn neusgat en dan weer eens mijn rechtervinger.

2e manche

Na een poging te hebben gedaan om de Testi te repareren ben ik van start gegaan. En nog steeds hetzelfde : 14000 toeren en geen klap meer. Dus weer gaan zitten neuspeuteren en rondjes rijden. En iedere keer als ik voorbij de startstreep kom, de Testi even doorhalen, dan komen er van die grote klappen uit. Dit doet het wel leuk voor het publiek. Je krijgt ook een soort van wedden- schappen. Een biertje dat hij het volgende rondje niet afmaakt. Jammer voor Frans: ik heb alles uitgereden en ben met de 2e prijs naar huis gegaan. Hoe dat kan????? Heel simpel. Het is de bedoeling dat je zo gelijkmatig mogelijk rijdt en dat doe je als de machine aangeeft "tot hier en niet verder".

Groet Sjonnie

1e manche

Na zoals gewoonlijk weer een flitsende start te maken ben ik op kop vertrokken. In mijn kielzog zat nr. 44, na een tijdje samen te hebben gereden besloot ik om toch maar eens gas, dus de Testi eens echt de sporen te geven. Hij liep als een kogel en gaf geen verkeerde klap. Ik liep bijna een ronde uit tot de laatste ronde waar de ontsteking er af en toe volledig de brui aan gaf om het vervolgens toch weer te gaan doen. Ik lag zover op kop dat dit geen gevolgen had wat betreft het kwijtraken van de koppositie.

Pauze

In de pauze alles gecontroleerd en zoals gewoonlijk niets te vinden. Voor alle zekerheid de bougie vervangen en ik wilde de accu opladen. Hoe? We hadden geen aggregaat bij ons want die was een paar weken geleden volledig aan puin gedraaid. De drijfstang had besloten om maar eens een kijkje buiten te nemen, en een stopcontact vindt je ook niet in het gemeente plantsoen. De bus waar we meegekomen waren bracht de uitkomst. Startkabels van de bus naar de Testi, de motor starten en laden. Ik moet wel zeggen: je hebt een hoop bekijks op deze manier. Een hoop mensen vragen:" wat ben jij nu aan het doen?" "Tja, ik moet even de bus opstarten want we hadden het binnenlampje laten branden." "Kan dat dan?" En dan dus uitleggen wat ik wel aan het doen was.